تشخیص آلودگی توسط چشندها در آزمایشگاه

 

تشخیص آلودگی توسط چشندها در آزمایشگاه

 

چشنده‌ها باید آلودگی چای را نیز تشخیص دهند. آلودگی سبب ایجاد مزه و بوی نامطبوع در چای می‌شود. آلودگی ممکن است از راه‌های مختلفی ایجاد شود. آلودگی ممکن است در طی مراحل تولید با رشد باکتری‌ها به وجود آید. طولانی‌شدن مراحل پلاس، غربال و تخمیر که در شرایط بهداشتی صورت نگیرند، باعث فساد می‌گردد که منجر به ایجاد طعم و عطر نامطلوب (ترشی، میوه‌ای، شیرین) می‌شود. آلودگی ممکن است به خاطر وجود برگ‌های غیرگیاه چای که در اثر عدم بازرسی دقیق وارد چای شده‌اند، ایجاد شود.

زمانی که چای با مواد بودار مانند صابون، پنیر، روغن، ادویه، میوه‌ها، نعناع، کپک و غیره ارتباط داشته‌باشد یا در کنار آنها نگهداری شود، در همه مراحل فرآیند و پس از آن، بوی بد نامطبوعی خواهد داشت. در برخی از موارد، آلودگی به وسیله جذب برخی مواد از خاک، توسط گیاه به وجود می‌آید. برای مثال علف‌کش‌ها نمونه بارز این نوع مواد هستند. آلودگی بیشتر در نتیجه استفاده آفت‌کش‌ها ایجاد می‌شود که باقی‌مانده سموم آفت‌کش از طریق تجزیه شیمیایی تعیین می‌شود.

به همراه استفاده از سموم کشاورزی برای حفاظت محصولات، باقی‌مانده این سموم در چای ساخته شده مشکل ایجاد می‌کند. بدون در نظر گرفتن موارد استثنا، هیچ کشوری برای باقی مانده سموم در چای ساخته شده محدودیتی ندارد. در مصرف مواد شیمیایی تا جایی که می‌توان باید دقت نمود و از مقدار کمی استفاده کرد. برای مثال، سم سولفور برای کنترل نماتد به کار برده می‌شود و باعث بوی بسیار نامطبوع در چای می‌گردد. حتی اگر این سموم سبب تغییر عطر و بوی چای نشوند، ممکن است روی برگ‌ها، باقی بماند و مقدار آن از حدود تعیین شده در قوانین سازمان کشاورزی تجاوز کند.

برای کاهش باقی مانده سموم روی برگ، غالباً سموم را حتی‌الامکان بلافاصله پس از برگ چینی استفاده می‌کنند تا در دوره بعدی برگ چینی، باقی‌مانده سم به کم‌ترین حد کاهش پیدا کند. این ترکیبات نه تنها با رشد جوانه کاهش می‌یابد، بلکه هر 7-5روز یک برگ جدید باز می‌شود که باقی‌مانده سموم کمتری در آن وجود دارد. به علاوه، مقدار این ترکیبات در اثر ریزش باران و یا تجزیه شدن کاهش می‌یابد.

در جنوب شرقی آسیا، از سم قارچ‌کش مسی برای مقابله با تاول زدگی برگ چای که یک بیماری مهم در چای است، استفاده می‌شود. این امر باعث می‌شود مقدار مس موجود در چای ساخته شده، از PPm 150   که حد تعیین شده‌ مس است، تجاوز کند. نوشابه چنین چایی کمتر از PPm5/0   مس دارد.

در سری‌لانکا نشان داده شده است که چای به دست آمده از برگ‌های سم‌زده، از لحاظ رنگ از برگ‌های چای بدون سم یا آنهایی که با سم قارچ‌کش نیکلی اسپری شده‌باشند، کدرتر می‌باشد. اگر سم‌پاشی برای مقابله با قارچ در حد معمول باشد، کیفیت، رنگ، مایه‌داری و ارزش چای چندان دستخوش تغییر نمی‌شود.

کشورهای مختلف، مقدار مجاز مواد خارجی موجود در چای مانند مس، سرب و باقی مانده سموم کشاورزی را براساس معیارهای مشخص سازمان جهانی غذا و دارو، در نظر می‌گیرند. در کارخانه، مس موجود در برگ‌ چای معمولاً در طی مراحل فرآیند، در تماس با ظروف برنجی افزایش می‌یابد. مس موجود در برگ پلاس شده در مالاوی، از مقدار PPM   1/25-2/12 افزایش داشته‌است. آلودگی از سرب در چای بعد از تصویب قوانین موجود، به شدت کاهش یافت. راه‌های کاهش سرب، استفاده از آسترهای آلومینیومی به جای آسترهای سربی در صندوق‌های نگهداری چای و عدم استفاده از رنگ‌های سرب‌دار است

لابراتور چای میعاد 

/ 0 نظر / 5 بازدید